Helaas krijgt Daan steeds meer pijn, de leukemie is Daan flink aan het "pesten"...

De pijnmedicatie gaat weer omhoog en zo komt onze grootste angst steeds dichterbij.

We weten dat het werkelijkheid gaat worden, maar we willen Daan zo graag bij ons houden.

 

Het kan nu heel erg snel gaan en daarom vragen we om rust.

Samen met Daan zijn en hem stevig vasthouden. Elke dag is het kusjesdag en willen we er voor hem zijn.

Omdat Daan zo achteruit gaat, is bezoek helaas niet meer mogelijk...

 

 

 

 

 

Kaartjes worden nog steeds gelezen, appjes, emails etc ook, maar het is echt te veel om persoonlijk te reageren.

We ervaren dit allemaal zeker als een grote steun en troost! Dank jullie wel